Fotokring KRYSTO

... of de lange weg van kijken naar zien ...

WIE WIJ ZIJN.

Wij heten al onze leden blijvend welkom: actieve fotografen wonen gewoonlijk (tenzij door bvb. beroepsactiviteiten onmogelijk) de vergaderingen bij, nemen deel aan de clubwedstrijden en willen naar best vermogen ieder (echt geïnteresseerd) lid op basis van hun eigen ervaring met raad (en zo nodig ook met daad) bijstaan en proberen samen om de vergaderingen voor iedereen werkbaar, interessant en aangenaam te houden: positieve input wordt steevast door iedereen gewaardeerd ...

RUZIEMAKERS OF LASTIGAARDS WORDEN ECHTER STEEVAST GEWEERD en als lid uitgesloten (ook al zijn ze reeds langer lid)!

Helaas is ook onze club GEEN "Ideale Wereld" waar iedereen de luxe van constant lui-lekkere tevredenheid en geboeidheid gegarandeerd wordt (quasi-gratis of aan de 'dumping'-prijs van het lidgeld) zonder zelf een echte inspanning te leveren (al is het maar door de inhoud en kwaliteit van de eigen foto's zichtbaar bij te schaven) en waar - al dan niet terecht - op lange tenen nooit zal getrapt worden ...

Wij rekenen op de medewerking van ALLE leden om de kwaliteit van hun tentoongestelde foto's op onze clubsalons hoog te houden.

Aspirant-leden kunnen vrijblijvend 3 werkvergaderingen bijwonen vooraleer ze beslissen al dan niet als betalend lid toe te treden (bij 'fiat' van de bestuursleden); een voldoende basiskennis van fotografie en van het gebruik van een PC wordt daarbij sterk aangeraden om frustraties of desillusies te vermijden (de af te leggen weg van 'kiekjesmakerij' naar een inhoudelijk en technisch degelijk opgebouwde en afgedrukte foto is reeds lang en lastig genoeg: met andere woorden die "LANGE WEG VAN KIJKEN NAAR ZIEN ... " dus).

Voor het werkjaar 2017 bedraagt het lidgeld € 10 zonder aansluiting bij het CvB (over de juiste modaliteiten in dit verband bestaat momenteel nog onduidelijkheid).

Eventuele "steunende" en al dan niet actieve Ereleden worden natuurlijk ook ten allen tijde be-applaudiseerd en zijn steeds welkom om eventueel werk te tonen)!

De visie van de voorzitter op onze club.

"Onze club heeft een geschiedenis van zo'n kleine 30 jaar en telde ooit veel meer leden dan nu; de eerder oude kern van actieve fotografen blijft er tot op heden echter ijverig en vrij gepassioneerd mee doorgaan ... Kort samengevat: we houden ervan inhoudelijk boeiende en technisch goed gebrachte foto's te bekijken en bespreken maar vooral om ze zelf te maken en af te werken.  Dit omvat zowel het maken van de opname, de be-/verwerking op PC en, heel belangrijk, het zelf drukken van kwalitatief hoogstaande prints.

Een aantal van onze leden is opgegroeid in de analoge, natte donkere kamer maar is al in de pionierstijd van dat, toen nog nieuwe PC-medium, volledig overgestapt naar de digitale verwerking en de meest kritische fotografen maken zelf thuis hun prints, nu met een printer terwijl ze dat voordien chemisch in hun doka deden. De hoofdzaak  blijft echter dat we  beelden blijven maken die als foto herkend worden: geen cartoon- of schilderijtoestanden dus (ook al zijn daarop, binnen beperkte mate, gedoogde uitzonderingen) - anders horen we niet thuis in de fotografie!

Tijdens onze clubvergaderingen kan het er vrij geanimeerd aan toe gaan bij het bekijken van van ander werk of de bespreking van elkaars foto's. Er wordt heel veel hartelijk gelachen (ook wel eens hard getandenknarst) maar altijd zijn de raadgevingen goed bedoeld en hoe hoog de woorden ook mogen oplopen, meestal leren we er weer wat mee bij. Ondertussen kennen de meesten elkaar ook al lang genoeg om te beseffen dat die commentaar soms hard, maar altijd eerlijk gemeend is ... en dikwijls nog te voorzichtig ...

Het enige wat ons ontbreekt is wat nieuw (jong?) talent met een gezond/degelijk fotografisch inzicht plus voldoende tijd, geduld èn wil om misschien nog wat bij te leren van 'ouwe rotten' en toch zelfstandig te werken ...   Misschien is het voornaamste wat je bij ons leert wel het kritisch kijken en kritisch blijven voor je eigen en ander fotowerk, al de rest is feitelijk enkel technische 'mumbo-jumbo'! "

Historiek van onze fotokring.

van Christoffel naar KRYSTO

Omstreeks het eind van de jaren 70 (?) nam een amateurfotograaf (Hugo Volders) uit Zandhoven deel aan een internationale fotowedstrijd … en won de (toenmalig?) befaamde ‘ Prijs van Rome’.(ik dacht dat deze prijs alleen toegekend werd aan kunstschilders en beeldhouwers?)*

Tijdens een tooggesprek kwam dit feit ter ore van de dienstdoende burgemeester (Willy De Bie) van Zandhoven die hem voorstelde op basis van zijn expertise een fotokring op te richten samen met enkele enthousiaste amateurfotografen uit het dorp; als logistieke steun kregen zij de beschikking over een lokaal dat ze gratis zouden onderhuren van de Heemkundige Kring in ruil voor het "regelmatig" houden van fotosalons en het af en toe gratis uitvoeren van fotografische diensten voor Gemeente en Heemkundige Kring.

 

Zo gezegd zo gedaan en dus zag anno 1982(?) “Fotokring Sint Christoffel Zandhoven” (men wilde eerst aan die naam nog iets bijvoegen in de trant van “Amelberga” – de patroonheilige van Zandhoven - maar dat kon afgewimpeld worden) het levenslicht in de vorm van een tijdelijke vereniging met als leden de voorzitter en de leden van het eerste uur (Gilbert Peeters, de (familie) Leon, Maria en zoon Kerckx, Leon Lyssens, Alex ..?.., , Jean America alsook onze huidige ondervoorzitter Eddy De Groof (A-FIAP en PSA***) die daarbij overstapte vanuit Fotokring Obscura Zoersel. De club kreeg haar domicilie in de sfeervolle afspanning Sint Christoffel in het dorpscentrum op de leegstaande (vrij stoffige en bij winderig weer erg roeterige) bovenverdieping die plaats bood voor een vergaderruimte, een kleine fotostudio en een donkere kamer annex bergruimte. Het koetshuis, de ommuurde binnenplaats en de grote zaal op de benedenverdieping konden van de gemeente afgehuurd worden voor het houden van een fotosalon.

 

Het ledenaantal nam geleidelijk toe, de club voerde af en toe fotoklusjes uit voor de gemeente maar bleef fotografisch vooral onder de kerktoren cirkelen, zowel inhoudelijk als in zijn contacten met de andere clubs en de clubfederaties op landelijk gebied.

De werkingsmiddelen (herkomst?) raakten stilaan opgesoupeerd in de vorm van gratis drank voor de leden eerder dan besteed te worden aan het houden van fotosalons.

Een aantal nieuwe, jongere leden zag bepaalde zaken liever anders en, tijdens een bestuursverkiezing in de loop van de jaren ’80 (wanneer juist?), werd het zittende bestuur tijdens een “putch” naar huis gestemd en een nieuwe voorzitter (Albert Verheyen), ondervoorzitter (Jean America) en secretaris (Eddy De Groof) werden verkozen.

 

Onder impuls van de kersverse leiding waaide er al vlug een nieuwe wind: er werden jaarlijks 4 clubwedstrijden gehouden, een aantal praktische reglementen (over het gebruik van de studio, getoond werk op het jaarlijks fotosalon, wie doet wat - de voorzitter deed gewoonlijk het meeste zelf - hij organiseerde zelfs voor alle leden complete gezellige kerstdiners bij hem thuis - prijs en controle op de betaling van drankconsumpties tijdens vergaderingen etc.) werden ingevoerd.

Veel meer aandacht werd besteed tijdens de jurering dito bespreking van de clubwedstrijden (liefst door externe fotoclubs of bekende amateurfotografen), zowel aan de inhoud als de technische kwaliteit van de afgewerkte foto’s; het bestuur bevorderde de deelname aan externe fotowedstrijden door de leden, zowel nationaal als internationaal (gedurende een lange periode werd zelfs een substantieel deel van de middelen besteed als sponsoring van de deelnemingskosten voor de leden).

Ook het belang van salonbezoeken bij andere clubs werd benadrukt (maar blijft ook tot op heden voor een deel dode letter). Tot vandaag wordt de hoofdmoot van deze veranderingen nog steeds hoog in het vaandel gevoerd door het huidig bestuur.

De grootste vernieuwing bestond echter uit het jaarlijks houden van een club fotosalon op het einde van mei - begin juni (25 in totaal) in het koetshuis waarbij, vooral door toedoen van de voorzitter, de bezoekers en fotoclubs even goed gelokt werden door de alom beruchte kwaliteit en omvang van de voorafgaande receptie als door het getoonde werk. Om de werking van de club te financieren werd jaarlijks vooraf door een aantal leden en /of hun familieleden intensief aan reclamewerving bij de lokale kleinhandel gedaan ter publicatie in het jaarlijks ‘salonboekje’.

Het is in die periode dat onze club in het fotomilieu, zo niet berucht dan wel bekend raakte als fotokring: tegelijk bleven echter de gulle lach, de verhitte en soms hoog oplopende discussies, gemeende opbouwende kritiek en wederzijdse praktische hulp de hoofdtoon voeren. Het waren ook de gulden jaren van onze, op Breugeliaanse- volksfeesten-lijkende openingsrecepties, met zwoel aangenaam weer en tot in de vroege uurtjes discussiërende aangeschoten bezoekers en leden …

 

In de nu veel meer wedstrijd georiënteerde fotokring echter, voelden een aantal van de leden, (deels diegenen die meer moeite hadden om bij te benen door de plots gestelde hogere eisen en anderen omwille van hun leeftijd of door omstandigheden) zich niet meer zo in hun sas en gooiden hun camera over de haag: het aantal actieven liep terug tot zo’n 10tal leden en dat zou een tijd lang zo blijven.

Plots was daar het digitale tijdperk en onze ouderdomsdeken (Gilbert de Deckere ( E-FIAP en PSA***))was één van de eersten om van het klassieke ‘natte’ analoge procédé over te stappen naar de PC; de meerderheid volgde maar tijdens die overgang stopte nog een lid met zijn hobby.

Een paar jaar later ging onze voorzitter op pensioen: hij had zich blijkbaar vooraf al voorgenomen om van dan af alle verplichtingen aan zijn hobby een vaarwel te zeggen, dit tot gemeende spijt van de blijvers.

 

‘En toen waren er nog maar zes’: een nieuwe bestuursverkiezing volgde; de statuten werden aangepast en gestemd en een aantal praktische en vereenvoudigde clubreglementen herzien en goedgekeurd, bepaalde financiële zaken werden in orde gebracht.

Een jaar later kwamen er ook nog eens gemeenteraadsverkiezingen waaruit een nieuwe burgemeester voortsproot: die kwam persoonlijk ons 25ste salon openen (het eerste onder ons nieuwe bestuur maar volledig in de trant van alle vorige) en overhandigde ons als jubileumgeschenk een gebrandschilderd glasraam van de Heilige Sint Amelberga (met zijn bekend bijhorend verhaal over deze Zandhovense Heilige patrones).

 

In april het jaar daarop ontving Christoffel een aangetekende zending met de korte, niet gemotiveerde vraag van het gemeentebestuur om a.u.b. onze lokalen voor 1 november volledig te willen ontruimen.

(Achteraf zou blijken dat de gemeente, bij een onderzoek naar de commerciële ‘verhuurbaarheid’ van de bovenverdieping, tot de conclusie was gekomen dat wij niet enkel de enige, niet betalende vereniging van “groot-Zandhoven” waren, maar dat bovendien die bovenverdieping van de geklasseerde afspanning Sint Christoffel niet conform de brandveiligheidsvoorschriften kon verzekerd worden en dus ook niet verhuurd …)

 

Leegmaken dus maar die handel (onvoorstelbaar wat al rommel 25 jaar clubleven produceert en hoeveel werk het inhoudt om het gros daarvan naar het containerpark te verslepen …) en trachten een nieuw onderkomen te vinden!

Tijdens een gesprek met voormalig lid en ondervoorzitter (Jean America) gingen wij maar al te graag in op een redelijk geprijsd voorstel van de gulle en gastvrije muziekvereniging ‘Koninklijke Harmonie Sint Amelberga’ om in hun lokaal op dinsdagnamiddag om de 14 dagen onze vergaderingen te houden: ook konden we daar tegen betaalbare voorwaarden ons 26ste fotosalon organiseren (en zo geschiedde ook).

 

Met de schepen achter ons verbrand, was dit een unieke kans om onze club een meer moderne ‘look’ aan te meten: de plaatsgebonden en vrij oubollige clubnaam inclusief de Sint Christoffel met het ‘film-om-zeep-helpend kindje Jezus’ in de lens, werden vervangen door een meer eigentijds logo terwijl het korte KRYSTO voldoende refereert naar de oude naam en met zijn “Y” een ietwat heidens-rebels maar toch ook kunstzinnig trekje suggereert, ook al verpakken we geen gebouwen in papier!        

 

Ook aan de visie van de club werd voorzichtig gesleuteld met fouten uit het verleden in het achterhoofd en respect voor en het behoud van de goede zaken:

 

- we zijn allen bezig met het beoefenen van een hobby dus het moet voor iedereen zo aangenaam en plezierig mogelijk zijn en blijven;

- het wedstrijdelement in een gezonde vorm werkt stimulerend maar kan best geen doel op zich zijn want dan hou je het niet lang vol: het voornaamste blijft plezier beleven aan je eigen creatief bezig zijn met je hobby waarbij je kan rekenen op de hulp van je clubleden bij het verbeteren van je vaardigheden (voor het maken van kiekjes van een gehalte van “13 in een dozijn” heb je per slot van rekening weinig aan een fotokring);
- heel veel mag en kan en slechts heel weinig moet (ieders inbreng in verhouding tot zijn kunnen wordt op prijs gesteld), enkel op het streven naar de beste kwaliteit wordt steeds wordt zachte klemtoon gelegd;

     

    Gedurende twee jaar kon onze club zijn activiteiten plus een clubsalon op een gemoedelijke en ongedwongen manier verder zetten bij de gezellige Koninklijke Harmonie Sint Amelberga.

     

    Maar blijkbaar droomden sommige leden stilletjes van groter, beter en mooier …

    Op een schone vergaderdag vertelde onze penningmeester (Wilfried Daems) ons over een mooie tentoonstelling in het Gemeenschapscentrum ’t Gasthuis te Wijnegem en of we ook eens wilden gaan kijken … en nog later of het ons zou interesseren indien hij een poging deed aan te vragen dat we daar onze vergaderingen en mogelijk ons fotosalon zouden kunnen houden.

     

    Na een aantal groepsgesprekken over de risico’s voor de onafhankelijkheid en vrijheid van onze club tegenover mogelijk opgedrongen dienstbaarheden van politieke of andere aard … zijn we vrij voorzichtig en afwachtend ingegaan op zijn voorstel: we vergaderen dus momenteel om de 14 dagen in het Gemeenschapscentrum ’t Gasthuis en hielden daar met succes ons 27ste , 28ste en ook 29ste fotosalon.

     

    Tot op heden werden nog geen wolfijzers of schietgeweren opgemerkt …

     

    *de kleine rode tekst duidt aan waar de auteur zelf vragen heeft bij de juistheid van gegevens.